loading...

بانک اطلاعات سردرد

تاریخچه داروی مسکن استامینوفن History painkiller acetaminophen در قرون وسطی ترکیبات موجود در پوست درخت بید سفید(گروهی از مواد شیمیایی به نام ساليسينات، که بعدها به تکامل و ظهور آسپرین منجر

آخرین ارسال های انجمن
عنوان پاسخ بازدید توسط
مقاله دانشگاهی علمی درمورد دستگاه های دیجیتال 3 1246 avideh
تاثیر بسته یندی مواد غذایی بر سر درد 2 259 avideh
سردرد در طب سنتی ایران 6 2406 bamdadlly22
بهترین فروشگاه های اینترنتی خرید موبایل 0 220 meysam
تازه های خدمات جوش لیزر در شرق تهران 0 228 nik952148
بهترین نرم افزار های شماره مجازی برای دور زدن تحریم ها 0 288 virtualnumber
درمان جدید وبدون عارضه سردردهای میگرنی 1 1354 bitamarzi
داروي گياهي تاناستوم كاهش موثر سردردهاي ميگرني 6 24644 bitamarzi
گفتار درمانی کودکان چیست؟ 0 304 avaseo
چگونه از دچار شدن به سردردهای روزانه جلوگیری کنیم؟ 5 2981 web22
تومور 11 6558 ratin
درمان گیاهی برای سردرد 2 1617 rhinosh96
درمان میگرن با استفاده از داروهای میگرن کات و میگری هیل 0 463 sziaee
درمان میگرن با متافیزیک 2 1134 sziaee
تومور مغزی 4 3507 rhinosh96
چگونه از ابزار disavow tools استفاده کنیم؟ 0 570 skaller
نشانه های مهم سرطان که هر ایرانی باید آن ها را جدی بگیرد. 6 4711 pedram
سردرد عصبی یا میگرنی 1 1366 moein1
تیر کشیدن عجیب 0 644 hasty20
همه انواع اصلی سردرد (2) - سردردهای ثانویه - علایم، علل، و درمان 0 900 rezadehghan

تاریخچه داروی مسکن استامینوفن

تاریخچه داروی مسکن استامینوفن

History painkiller acetaminophen

در قرون وسطی ترکیبات موجود در پوست درخت بید سفید(گروهی از مواد شیمیایی به نام ساليسينات، که بعدها به تکامل و ظهور آسپرین منجر شدند) و همچنین ترکیبات موجود در پوست درخت اوکالیپتوس بعنوان مواد کاهنده حرارت شناخته می‌شدند. پوست درخت اوکالیپتوس در ساخت گنه‌گنه برای درمان مالاریا به کار رفت که خود گنه‌گنه خاصیت کاهش سطح حرارت بدن را داراست. تلاش ها برای پالایش و جداسازی اسید سالیسیلیک و سالیسیلین تا اواخر قرن نوزدهم میلادی ادامه داشت تا اینکه فیلکس هوفمان شیمیدان شرکت آلمانی بایر، این تلاش‌ها را به سرانجام رساند. چهل سال پیش از هوفمان، فريدريك گيرهارد دانشمند و شیمیدان فرانسوی این کار را کرده بود ولی به‌دلیل اینکه گمان می‌برد جداسازی این مواد از یکدیگر امکان‌پذیر نمی‌باشد از ادامه کار منصرف شد. هنگامی که در دهه هشتاد قرن نوزدهم درختان اوکالیپتوس کم‌یاب شدند جستجو برای یافتن جایگزین آغاز شد. در سال ۱۸۸۶ پروفسور أدولف كوسمال در دانشگاه استراسبورگ در حال مطالعه بر روی تاثیرات ماده ضدانگل نفتالین بود، هنگامی که نفتالین موجود در آزمایشگاه تمام شد دو تن از همکاران جوانش به نام‌های أرنولد كان و پل هپ برای تهیه نفتالین به داروخانه رفتند لیکن داروساز به اشتباه اسیتانیلید را به جای نفتالین به آنها فروخت. آنان پس از مطالعه، از اثرات کاهنده حرارت اسیتانیلید شگفت‌زده شدند و به لطف اشتباه داروساز، خواص کاهنده حرارت استانیلید کشف گردید. اما خواص ضددرد اسیتانیلید، سال‌های زیادی پس از این ماجرا کشف شد. اسیتانیلید در واقع پدر پاراستامول و فیناسیتین است. دکتر هپ برادری داشت که در شرکت کوچکی به نام "کاله و شرکاء" که تولیدکننده اسیتانیلید بود، فعالیت می‌کرد. او به دکتر هپ پیشنهاد داد این یافته جدید را برای رقابت با سایر کاهنده‌های حرارت موجود، مانند اسید سالیسیلیک، روانه بازار کند. پس از آن اسیتانیلید با نام تجاری آنتیفیبرین وارد بازار شد. در پایان سال 1880 پارانیتروفینول با قیمتی ارزان‌تر از اسیتانیلید وارد بازار شد. کارل دویسبورگ مسئول تحقیقات در شرکت بایرن که به نام شرکت فردریک بایر و شرکاء معروف بود، از کارکنان بخش پارانیتروفینول خواست تا کاربرد مفیدی برای این محصول بیابند. اسکار هینزبرگ به تبدیل این ماده به اسیتوفینیتیدین می‌اندیشید. ایده اولیه ساخت این ماده جدید تنها براساس اهدافی تجاری بود لیکن بخت با آنها یار بود و آزمایش‌ها نشان داد که این ماده از آنتیفیبرین قوی بوده و عوارض جانبی کمتری دارد، لذا دویسبورگ تصمیم به به فروش این ماده با نام تجاری فیناسیتین گرفت. پیش از آن و در سال ۱۸۷۸ هارمون نورثروپ مورسه برای اولین بار پاراستامول را از طریق اکسایش و کاهش پارانیتروفینول با قلع در اسید استیک خلق کرد. با اینحال پاراستامول تا سال ۱۸۹۳ در درمان‌های پزشکی به کار نرفت تا اینکه در همان سال پاراستامول در نمونه‌های ادراری افرادی که فیناسیتین استفاده کرده‌بودند مشاهده گشت. شیمیدانان آن را روی ترکیبی سفیدرنگ و بلورین متمرکز کردند.

در سال ۱۸۹۹ کشف شد که پاراستامول متابولیت اسیتانیلید است اما این اکتشاف نادیده گرفته شد. در سال ۱۹۴۶ به موسسه تحقیقات مسکن‌ها و داروهای آرام‌بخش، بودجه‌ای به منظور مطالعه روی مشکلات مرتبط با مسکن‌ها، از سوی مقامات نیویورک اختصاص داده شد و برنارد برودی و جولیوس اکسلرود برای بررسی علل ظهور میتوهموگلوبین، که در واقع حالتی است که خون توانایی حمل اکسیژن را از دست داده و ممکن است به فوت بیمار منجر شود، تعیین شدند. در سال ۱۹۴۸ برودی و اکسلرود متوهمگلوبینمیا را به مصرف اسیتانیلید ربط دادند و تاکید کردند تاثیرات مسکن استانیلید به دلیل متابولیت فعال آن یعنی پاراستامول است. آنان تاکید کردند حال که پاراستامول تاثیرات منفی اسیتانیلید را ندارد باید جایگزین آن شود.

منبع: دانشنامه ویکی پدیا

ارسال نظر برای این مطلب

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B :S
کد امنیتی
رفرش
کد امنیتی
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
درباره ما
بانک اطلاعات سردرد ایران با هدف آموزش ، اطلاع رسانی و کمک به ریشه کنی درد مزاحم و رنج آور سردرد شروع به کار کرده است، و سعی دارد با پرداختن تخصصی و کاملا علمی و مستند به موضوعات مرتبط مانند تغدیه، داروها و مسکن ها، رفتارها، بیماری های التهابی مغزی، آسیب ها و خونریزی های مغزی، تومورها (سرطان مغز)، جراحات مغزی، مشکلات عروقی، عفونت های باکتریایی، ویروسی یا قارچی، سردرد های ناشی از عیوب فیزیولوژیک، و خلاصه هر آنچه که به سردرد ارتباط دارد به اهداف والای خود دست یابد.
***********

 رتبه جهانی و ملی ما را ببینید ! 

اطلاعات کاربری
  • فراموشی رمز عبور؟
  • نظرسنجی
    اثر قهوه بر روی سردرد شما چگونه است؟





    آمار سایت
  • کل مطالب : 27
  • کل نظرات : 582
  • افراد آنلاین : 2
  • تعداد اعضا : 1409
  • آی پی امروز : 10
  • آی پی دیروز : 58
  • بازدید امروز : 56
  • باردید دیروز : 332
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 2
  • بازدید هفته : 1,221
  • بازدید ماه : 1,568
  • بازدید سال : 58,961
  • بازدید کلی : 1,686,401